@p-i-e

.
.
หนังสือของพี่เอก คือ "ที่เกิดเหตุ" เขียนโดย วรพจน์ พันธุ์พงศ์
บอกเล่าเรื่องราวที่ตัวเขาและรุ่นน้องคนนึงได้ประสบ
เมื่อเดินทางไปยังจังหวัดต่างๆ ในพื้นที่ชายแดนภาคใต้
เพื่อบันทึกเรื่องราวและความรู้สึกจริงๆ ที่เกิดขึ้นตลอดช่วงปี 2549
.
.
หนังสือดีมากค่ะ... อ่านแล้วอดนึกไม่ได้
ตอนเด็กๆ พายไปปัตตานี ไปสุไหงโกลก
ที่นั่นอากาศดีมาก ลมโกรกสบาย
บ้านเมืองสงบเรียบร้อย คนไทยไปเที่ยววัดช้างไห้ที่นั่นกันเยอะมาก
ผู้คนก็ใจดี ยิ้มง่าย เป็นมิตร จะพุทธ คริสต์ อิสลาม เพื่อนกันทั้งนั้น
ดินก็ดี ปลูกผลไม้อร่อยมากๆ ค่ะ
(เดี๋ยวนี้ดินก็ยังดีอยู่แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปดูแลสวน "ของตัวเอง" แล้วล่ะ)
ลองคิดดูสิว่า ผู้คนที่เคยอยู่ในสภาพแวดล้อมดีๆ แบบนั้น
ตอนนี้เค้ากำลังใช้ชีวิตประจำวัน "ทุกๆ วัน" อย่างหวาดระแวงและหวาดกลัว
.
.
ถ้าปัจจัย 4 เป็นปัจจัยพื้นฐานสำหรับการมีชีวิตอยู่อย่างมนุษย์
ความปลอดภัย น่าจะเป็นปัจจัยที่ 5 สำหรับการมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขนะ
ไม่อยากให้เรามองว่าชายแดนภาคใต้อยู่ไกลตัวเรา
และอย่าให้ข่าวความรุนแรงรายวัน
ทำให้จิตใจเราหยาบกระด้าง-ชินชากับความโหดร้ายที่เกิดขึ้นกับพี่น้องของเราเองเด็ดขาด
ที่สำคัญ คนไทย+ทหารไทยที่อยู่ที่นั่นน่าเห็นใจมากเลย
เวลาประเทศเพื่อนบ้านเรามีปัญหาเรายังช่วยเหลือ แต่นี่พี่น้องคนไทยด้วยกันเอง
อย่าลืมกัน อย่าทิ้งกันเองนะคะ
.
.
หลังจากพายอ่านหนังสือของพี่เอกจบก็ได้ส่งหนังสือเล่มนี้ต่อไปยังพี่ต๋อย (runtaro)
และข่าวว่าหนังสือได้ถูกส่งต่อไปถึงมืออื่นๆ แล้ว
.
.
หนังสือ "นโยบาย... พระกู้ชาติ" ของพระพยอม กัลยาโณ
ที่พายส่งให้พี่เอกก็คงกำลังเดินทางอยู่เหมือนกัน
.
.
ไม่แน่นะ.. หนังสือในโครงการดีๆ แบบนี้อาจจะกำลังเดินทางไปหาคุณอยู่ก็ได้
.
.
แต่แทนที่จะรอ.. ไม่เริ่มซะเองเลยล่ะ?