© พายกับเพลง

เพลงประกอบละครหรือประกอบภาพยนตร์นี่เปรียบเหมือนเป็นอีกหนึ่ง
พลังแม่เหล็ก ที่ช่วยดึงดูด+เสริมให้ละครหรือภาพยนตร์เรื่องนั้นๆ เป็นที่รู้จักเน๊อะ

อย่างเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องโหมโรงที่พายเอามาลงในเอ็นทรี่ย์ที่แล้ว
ใครๆ ก็บอกว่าชอบ เสน่ห์ของเพลง OST. สำหรับพาย (และสำหรับหลายๆ คน)
คงจะเป็นเพราะเพลงมักเล่าเรื่องราวอยู่ด้วยเสมอๆ ไม่ก็ให้อารมณ์แบบใดแบบนึงชัดเจน
ขนาดว่า ถ้าได้ยินเสียงเพลงนั้นเมื่อไหร่ ก็ทำให้เรานึกถึงฉากตอนต่างๆ ขึ้นมาทันที

.

. 

ครั้งนึง พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ล้นเกล้าฯ รัชกาลที่ 6
ก็ทรงมีพระราชนิพนธ์แปลละครฝรั่งเรื่องนึงไว้ ให้ชื่อว่า "วิวาหพระสมุทร์"
ซึ่งเป็นละครที่มีชื่อเสียง และมีเพลงประกอบที่ไพเราะมากๆ
แล้วก็เหมือนสมัยนี้เลยค่ะ ที่มีการทำแผ่นเพลงประกอบละครออกมาขายกัน อิอิ

แผ่นนี้มีเพลงอยู่ 3 เพลงค่ะ คือ เพลงที่เมื่อเล่นเรียงกันเมื่อไหร่
ก็จะเป็นเพลงตับที่รู้จักกันดีเพลงนึง ชื่อ ตับวิวาห์พระสมุทร นั่นเอง
ขับร้องโดยครูเจริญใจ สุนทรวาทิน (ศิลปินแห่งชาติ เชี่ยวชาญทั้งดนตรีและทางร้อง)
และครูประเวศ กุมุท (ศิลปินแห่งชาติที่ได้รับเชิญมาบันทึกเสียงเป็นกรณีพิเศษ)
วงดนตรีที่บรรเลงเพลงเป็นวงเครื่องสายผสมออแกนใช้ชื่อว่า คณะวัชรบรรเลง
เป็นการบรรเลงภายใต้การดูแลของครูสุวิทย์ บวรวัฒนา
(บรมครูดนตรีไทย เดี่ยวขิมไว้เพียบ)
และบรรเลงโดยนักดนตรีฝีมือเจ๋งๆ เช่น ครูสุวิทย์ บวรวัฒนา  ครูฉลวย จิยะจันทน์ 
ครูจำลอง อิศรางกูรฯ และครูเจริญใจ สุนทรวาทิน เป็นต้น

. 

พายได้แต่เขียนถึงนะคะ ไม่มีเพลงที่อยู่ในแผ่นนี้มาให้ฟัง
(แต่มีเพลงตับวิวาห์พระสมุทร ที่ไม่มีบทร้องมาให้ฟังแทน)
เนื้อร้องในเพลงทั้ง 3 เพลง ไพเราะด้วยถ้อยคำที่สละสลวย
เป็นร้อยกรองบทรัก ของ "อันโดรเมดา" นางเอกของเรื่อง เป็นธิดาท้าวมิดัส
ผู้ครองเกาะแห่งหนึ่ง และ "อันเดร" เจ้าต่างนคร

. 

ครูประเวศ กุมุท ขับร้องบทของอังเดร ในเพลงคลื่นกระทบฝั่ง
อังเดรไปหาอันโรเมดาคนรักที่ริมหน้าต่างข้างห้องนอน
โดยให้นางอันโดรเมดาออกมาพบ หวังอยากจะสารภาพรัก
มีเนื้อร้องว่า..
"อันโดรเมดาสุดาสวรรค์
ยิ่งกว่าชีวันเสน่หา
ขอเชิญสาวสวรรค์ขวัญฟ้า
เปิดวิมานมองมาให้ชื่นใจ
ถึงกลางวันสุริยันแจ่มประจักษ์
ไม่เห็นหน้านงลักษณ์ยิ่งมืดใหญ่
ถึงราตรีมีจันทร์อันอำไพ
ไม่เห็นโฉมประโลมใจยิ่งมืดมน
อ้าดวงสุริย์ศรีของพี่เอย
ขอจงเผยหน้าต่างนางอีกหน
ขอเชิญจันทร์ส่องสว่างกลางสกล
เยี่ยมมาให้พี่ยลเยือกอุราฯ"

. 

นางอันโดรเมดา แม้จะเป็นหญิงสาวชาวตะวันตก
แต่ก็รักนวลสงวนตัว ร้องตอบไปในเพลงบังใบ (โดยครูเจริญใจ) ว่า
"ได้ยินคำสำเนียงเสียงเสนาะ
แสนไพเราะรสรักเป็นหนักหนา
เหมือนยินเสียงหงส์ทองที่ฟ่องฟ้า
กล่อมสุนทรวอนว่าน่ายินดี
ถึงแม้ว่าจะสนิทนิทรา
ก็ผวาเมื่อสดับศัพท์เสียงพี่
ถึงดิฉันร้อนรุมกลุ้มฤดี
เสียงเหมือนทิพย์วารีมาประพรม
แต่โอ้ว่าอนิจจาได้กินหวาน
มิช้านานต้องกลืนทั้งขื่นขม
พอพี่ไปใจน้องต้องระทม
ยิ่งมาชมก็ยิ่งช้ำระกำใจฯ"

. 

เพลงสุดท้ายในทำนองเพลงแขกสาหร่าย
บทร้องของอังเดร แมนมากๆ ค่ะ
"ถ้าแม้นพี่เลือกได้ดังใจพี่
จะไปพ้นที่นี้นั้นหาไม่
จะยืนชมขวัญตาผู้ยาใจ
กว่าจะได้สวมกอดแม่ยอดรัก
ถ้าแม้นไม่เกรงใจบิดาเจ้า
จะลักองค์นงเยาว์จากตำหนัก
นี่หากเกรงโฉมฉายจะขายพักตร์
จึงจำหักใจคอยดูถ้อยทีฯ

นอกจากความไพเราะของดนตรีและบทร้องที่สละสลวยแล้ว
เพลงประกอบละครเรื่องวิวาหพระสมุทร์ ให้ข้อคิดเรื่องรักอย่างมีสติดีจริงๆ ค่ะ
ไม่แปลกใจเลย ที่ทุกวันนี้ยังได้ยินเพลงนี้ ประกอบในงานแต่ง-งานหมั้นของไทย

Powered by exteen blog. You may view this blog by rss or atom.