"กระดาษน้อยคอยฝัน" - นิทานก่อนนอน
posted on 17 Nov 2007 00:37 by p-i-e in General-Topics
นิทานจากการประกวด รางวัลนิทานมูลนิธิเด็ก ครั้งที่ 8
เรื่อง : นฤดี วัฒนวงศ์
รูป : พิมพ์จิต สถิตวิทยานันท์
สำนักพิมพ์มูลนิธิเด็ก สำนักงานสงเสริมงานมูลนิธิเด็ก
"ลมหนาวจ๋าเธอจะพาฉันไปไหน...
หยุดเสียทีเถอะนะ เธอพัดแรงเกินไปแล้ว" กระดาษแผ่นน้อยครวญ
ก่อนหน้านี้ กระดาษน้อยเป็นส่วนหนึ่งของสมุดเก่าในห้องเก็บของ
แต่ระยะเวลาทำให้มันหลุดออกมา และล่องลอยไปในอากาศด้วยแรงลม
แล้วกระดาษน้อยก็มาตกอยู่กลางป่าใหญ่ อันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยต้นไม้และสัตว์ป่ามากมาย
หนึ่งในนั้นคือลุงต้นไม้ใหญ่ใจดีผู้แผ่กิ่งก้านให้ความร่มเย็นอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
.
.
.
"สวัสดีครับ ลุงต้นไม้ใหญ่" กระดาษน้อยทักทายเสียงใส
"สวัสดี หลานชายมาจากไหนล่ะ" ลุงต้นไม้ใหญ่ถามกลับ
"ผมไม่ทราบครับ รู้แต่ว่ามาไกลเหลือเกิน ผมมากับสายลมหนาวครับ"
แววตาของกระดาษน้อยที่อยากรู้อยากเห็น โดยไม่มีวี่แววความเหน็ดเหนื่อย ชวนให้ลุงต้นไม้ใหญ่สงสัย
"แปลกจริง พลัดจากบ้านมา แต่ดูเจ้าร่าเริงจังนะ"
"ผมฝันจะได้เผชิญโลกภายนอกมานานแล้วล่ะครับ เพราะผมน่ะเคยอยู่ในสมุดเก่า ๆ
ที่ถูกทิ้งไว้ในห้องเก็บของเจอแต่ขี้ฝุ่น หยากไย่ มอด และปลวก" กระดาษน้อยเล่าถึงอดีตอันแสนเศร้า
.
.
.
"ผมไม่อยากให้ตัวผมว่างเปล่าหวังว่าสักวันจะมีคนเห็นคุณค่าของผม
และเขียนตัวอักษรสวย ๆ บนตัวผมบ้าง" กระดาษน้อยบอกถึงความใฝ่ฝัน
"อยู่นอกบ้านเจ้าต้องระวังตัวให้มากโลกนี้น่ะมีอันตรายอยู่รอบตัว"
"ครับ ผมจะระมัดระวังตัวอย่างดี"
"ขอให้หลานชายโชคดีนะ"
"ขอบคุณมากครับ"
.
.
.
ทันใดนั้นสายลมหนาวก็เริ่มพัดอีกครั้ง
คราวนี้มันพัดหมุนวนจนกระดาษน้อยเวียนหัวเลยทีเดียว
และพากระดาษน้อยมาหยุดที่หน้าบ้านของเด็กหญิงจุ๊บผู้น่ารัก
ขณะเล่นกับแมวเหมียวอยู่อย่างเพลิดเพลิน
"เอ๊ะ…กระดาษแผ่นนี้มาจากไหนนะ เก็บไว้ก่อนก็แล้วกัน
เด็กหญิงจุ๊บพูดจบก็หยิบกระดาษน้อยเข้าไปเก็บในบ้าน
.
.
.
เด็กหญิงจุ๊บคิดจะทำสมุดบันทึกลายผีเสื้อให้เป็นของขวัญ
เธอจึงนำกระดาษน้อยมารวมกับกระดาษอีกหลายแผ่น
ทำเป็นรูปเล่มสวยงามจนกระดาษทั้งหมดดูมีค่าทีเดียว
.
.
.
กระดาษน้อยตื่นเต้นดีใจมากที่ได้กลายเป็นสมุดบันทึกแสนน่ารัก
และมีหน้าที่ของตนเองได้ในที่สุด
เมื่อถึงวันเกิดของเด็กหญิงกุ๊ก สมุดบันทึกเล่มนี้เป็นของขวัญที่ถูกใจเธอยิ่งนัก
เธอทั้งเขียนหนังสือและวาดรูปมากมายลงในนั้น
ทำให้กระดาษน้อยรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า น่าภาคภูมิใจและไม่ว่างเปล่าอีกต่อไป
.
.
พาย says:
ไม่ว่ากระดาษน้อยจะมีอดีตยังไง...
เคยถูกทิ้งเป็นของเก่าไร้ค่า ไม่มีใครสนใจ ฝุ่นจับ ปลวกแทะ มอดกิน
ไม่ว่ากระดาษน้อยจะต้องผ่านอะไรมาบ้าง...
เผชิญลมหนาวที่พัดให้ตัวเองปลิวไปอย่างไร้ทิศทาง
ชีวิตเหมือนไม่ได้อยู่ในกำมือของตัวเอง...
เป็นไปตามชะตากรรมของกระแสลม ผ่านอันตรายรอบตัว "อย่างเดียวดาย"
กระดาษน้อยจะยังสดชื่นอยู่ได้ และปลิวไปถึงฝัน เพราะ...
.
.
"แน่วแน่ในเป้าหมายที่ชัดเจน"
และ
"เริ่มจาก.. มองเห็นคุณค่าของตัวเองซะก่อน"
.
.
แล้วคุณล่ะคะ... คืนนี้กระดาษน้อยบอกอะไรคุณบ้างคะ?
ฝันดีนะ
เพลง Can You Feel the Love Tonight? - The Lion King
Powered by exteen blog. You may view this blog by 
rss or 
atom.
#1 By p-i-e on 2007-11-17 00:42